سهم هزینه مسکن در سبد خانوارهای شهری از ۴۳.۷ درصد در سال ۱۴۰۳ به ۴۱.۷ درصد در سال ۱۴۰۴ کاهش یافته است. البته این کاهش به معنای ارزان شدن خانه نیست؛ افزایش ۶۸ درصدی قیمت خوراکیها باعث شده سهم این هزینهها در بودجه خانوار بیشتر شود. در چنین شرایطی، فشار هزینهها الگوی سکونت خانوادهها را تغییر میدهد و بازار اجاره را نیز تحت تأثیر قرار میدهد.
اسم این پدیده را گذاشتهاند تغییر اجباری الگوی اجارهنشینی؛ چیزی که این روزها در هر کجای بازار اجاره به چشم میخورد. در این مطلب میخواهیم ببینیم با این شرایط چه باید کرد.
کاهش سهم مسکن در بازار اجاره؛ خبر خوب یا یک زنگ خطر؟
خیلیها فکر میکنند وقتی سهم مسکن در سبد هزینه کم میشود، یعنی اوضاع مستاجران بهتر شده است. اما حقیقت این است که وقتی تورم عمومی از ۵۰ درصد رد میشود و قیمت مواد غذایی سر به فلک میکشد، خانوادهها چارهای ندارند جز اینکه برای خرید خوراکی، قید خانههای بزرگتر یا محلههای بهتری را بزنند.
این همان تغییر اجباری الگوی اجارهنشینی است که خانوادهها ناخواسته تن به آن میدهند. وقتی این واقعیت را در بازار اجاره درک کنیم، تازه میفهمیم که چرا خیلیها مجبورند خانههای کوچکتر یا دورتر را انتخاب کنند.
فشار هزینهها چگونه الگوی اجارهنشینی را تغییر میدهد؟
وقتی درآمدها به گرد پای تورم نمیرسد، مستاجران برای اینکه بتوانند از پس هزینهها بربیایند، معمولاً دو راه بیشتر ندارند: یا متراژ خانه را کوچکتر میکنند یا به محلههای ارزانتر نقل مکان میکنند.
این دو کار، شکلدهنده اصلی تغییر اجباری الگوی اجارهنشینی هستند. اگر شما هم این روزها درگیر جابهجایی هستید، باید بدانید که تن دادن به تغییر اجباری الگوی اجارهنشینی یک واکنش طبیعی برای حفظ تعادل مالی زندگی است.
این روزها در بازار اجاره خیلیها به همین روش تلاش میکنند تا دخلوخرجشان را با هم جور کنند.

پیش از جابهجایی، هزینه واقعی خانه را حساب کنید
وقتی در شرایط تغییر اجباری قرار میگیرید و ناچار به جابهجایی میشوید، حواستان باشد که فقط مبلغ اجارهبها را ملاک اصلی قرار ندهید.
گاهی اوقات انتخاب یک خانه ارزانتر در منطقهای دورتر، هزینههای پنهانی مثل مخارج رفتوآمد روزانه، استهلاک ماشین یا هزینههای سرسامآور حملونقل عمومی را به شدت بالا میبرد و در پایان ماه عملاً هیچ سودی برای بودجه خانواده نخواهد داشت.
علاوه بر این، باید به زمان صرفشده در ترافیک و دوری از محل کار یا مدرسه فرزندان هم فکر کنید. پس قبل از اینکه در بازار اجاره تصمیم نهایی را بگیرید، تمام هزینههای جانبی را روی کاغذ بیاورید و با مبلغ اجاره جمع بزنید.
این بررسی واقعبینانه کمک میکند تا فشار مالی و روانی ناشی از این جابهجایی، فراتر از توان خانوادهتان نرود و انتخاب هوشمندانهتری داشته باشید.
کوچکتر یا دورتر؟ انتخاب خانه متناسب با بودجه
یکی از سختترین دوگانهها در زمان تغییر خانه این است که بین ماندن در محله فعلی با خانه کوچکتر یا رفتن به محله پایینتر یکی را انتخاب کنیم. برای اینکه دید بهتری داشته باشید، میتوانید قبل از حضور در بنگاهها، قیمتها را آنلاین چک کنید.
علاوه بر این، صفحه رهن و اجاره آپارتمان در تهران در سایت دلتا به شما کمک میکند فایلهای مناطق مختلف را ببینید و قیمتها را مقایسه کنید. سایت دلتا فقط ابزاری برای جستجوی راحتتر است و به شما کمک میکند در روزهای شلوغ بازار اجاره وقت کمتری هدر بدهید.
اجارهنشینی در اطراف تهران؛ هزینهها را یکجا بسنجید
بعضی از خانوادهها برای فرار از هزینههای بالای پایتخت، راهی شهرهای اطراف میشوند. این مهاجرت هم خودش نوعی تغییر اجباری الگوی اجارهنشینی است که باید ابعاد آن را خوب بسنجید.
جابهجایی به شهرهایی مثل پرند، پردیس یا هشتگرد شاید در نگاه اول باعث کاهش مبلغ اجارهبها در بازار اجاره شود، اما نباید از هزینههایی مثل زمان و مخارج رفتوآمد به مرکز شهر غافل شد.
پیشنهاد میکنیم پیش از تصمیمگیری، مقاله سرمایهگذاری مسکن در اطراف تهران را بخوانید تا با شرایط زندگی، دسترسیها و امکانات آن مناطق بهطور دقیق آشنا شوید.
بررسی این موارد به شما کمک میکند تا چالشهای این تغییر در شهرهای جدید، از جمله وضعیت حملونقل عمومی و خدمات رفاهی، برایتان غافلگیرکننده نباشد و با دیدی بازتر دست به انتخاب بزنید.
تمدید یا جابهجایی؛ کدام بهصرفهتر است؟
وقتی آمارها میگویند سهم مسکن در استان تهران به بالای ۵۶ درصد رسیده، یعنی فشار روی دوش مستاجران واقعاً زیاد است.
تا جایی که امکان دارد، سعی کنید با مالک سر تمدید قرارداد به توافق برسید؛ چون هزینههای کمیسیون و باربری در هنگام جابهجایی خودش یک فشار مالی سنگین است.
اما اگر چارهای جز تغییر اجباری الگوی اجارهنشینی نداشتید، از چند هفته قبل فایلهای موجود در بازار اجاره را رصد کنید تا بهترین گزینه ممکن را پیدا کنید.
جمعبندی: تصمیمگیری سنجیده در بازار اجاره
کاهش سهم مسکن در آمارها اصلاً نشانه رفاه نیست؛ بلکه بازتابی از تغییر اجباری الگوی اجارهنشینی است که خانوادهها به خاطر تورم خوراکی و هزینههای دیگر به آن تن میدهند.
در این اوضاع سخت بازار اجاره، بهترین کار این است که با چشم باز، مدیریت دقیق بودجه و بررسی درست متراژ و محله، کمترین آسیب را ببینید و سال پیش رو را با آرامش بیشتری سپری کنید.
منبع: دنیای اقتصاد














