خانه نکات حقوقی مجازات توهین و فحاشی

مجازات توهین و فحاشی

۰
0
گاهی ممکن است گفتار و رفتار توهین‎آمیز کسی نسبت به دیگری به‌ گونه‌ای باشد که به جای آنکه صرفاً موجب تحریف شخصیت و تحقیر او شود ارتکاب عمل مجرمانه‌ای را به‌طور صریح به وی نسبت دهد . این نوع گفتار و رفتار موجب تشدید مجازات مرتکب خواهد شد.
توهین

مطمئنا در دنیای پرتلاطم امروزی، یکی از موضوعاتی که می تواند جوامع بشری را از اختلافات شخصی و جمعی در امان نگه‎ دارد، آشنایی با حقوق متقابل افراد با یکدیگر و قانون است . مهمترین تاثیر این آگاهی را می‎توان در پیشگیری از وقوع بسیاری از مشکلات حقوقی دانست.

در جامعه کنونی که آستانه تحمل مردم پایین آمده و به ‌سرعت عصبانی می‎شوند، کوچک‌ترین کلمه‌ای ممکن است مصداق توهین قلمداد شود و فرد با استناد به چنین ادعایی بخواهد اعاده حیثیت کند و فرد توهین‌کننده را مورد پیگرد قانونی و حقوقی قرار دهد.

به گزارش مجله پیام دلتا ،با استناد به مواد قانونی می‎توان در نظر داشت که شاید بسیاری از رفتارهایی که روزانه رخ می‌دهد، مصداق توهین محسوب شوند و با علم به مجازات‎ های منظور شده در قانون مجازات می‌توان فرد توهین کننده را مورد پیگرد قانونی قرار داد.

توهین

توهین در اصطلاح حقوقی

توهین در معنای خاص آن عبارت است از نسبت دادن مورد اهانت‎آمیز اعم از دروغ یا راست به دیگران، به هر وسیله و طریقی که ممکن باشد یا انجام دادن هر فعل یا ترک فعل که از نظر عرف و عادت موجب کسر شان یا تحقیر شدن طرف می‎شود.

مجازات فحاشی در قانون

همان طور که جرائم علیه وضعیت جسمانی اشخاص سبب واکنش کسی که مورد ستم و جنایت واقع شده می‎شوند و نیز جامعه در برابر مجرم دادخواهی می‎کند، جرائم علیه اشخاص و شرافت افراد نیز به همین صورت است. این جرائم می‎تواند آسیب روحی و روانی‌ برای فرد در پی داشته باشد که در بسیاری از موارد مداوا و درمان آن بسیار سخت‌ تر از صدمات و ضررهای مالی و جسمی است.

به موجب قانون، شخص در صورت توهین به افراد از قبیل فحاشی و به کار بردن الفاظ رکیک، به مجازات شلاق تا ۷۴ ضربه یا ۵۰ هزار تا یک میلیون ریال جزای نقدی محکوم خواهد شد.

 فحاشی یک جرم عمدی است و ارتکاب غیرعمد آن در حقوق جزا شناخته شده نیست. یعنی مرتکب باید «عمد در ارتکاب رفتار تحقیر‎آمیز نسبت به دیگری» را داشته باشد. در واقع در اینجا به دو مورد می‎توان اشاره کرد:

  1. مرتکب در ارتکاب عمل خود عمد و قصد داشته باشد. یعنی در حالت خواب و هیپنوتیزم و مستی نباشد و کلاً بدون اراده مرتکب صورت نگیرد.
  2. مرتکب از ناپسند بودن رفتار خود اطلاع داشته باشد. برای مثال برخی تفاوت‌های فرهنگی یا زبانی باعث عدم‌ اطلاع و آگاهی وی نباشد.

علنی بودن، شرط تحقق توهین نیست

جز در مواردی که در قانون به آن‎ها اشاره شده است، علنی بودن توهین شرط تحقق آن محسوب نمی‌شود. در واقع اگر هم کسی در یک مکان خصوصی و بدون حضور شاهد به دیگری توهین کند مرتکب جرم می‌شود، حتی حضور شخص مخاطب توهین هم شرط تحقق نیست .

ممکن است شخصی به کسی که در میان جمعی حضور ندارد توهین کند. منظور از حضور، حضور فیزیکی نیست . همین که شخص مخاطب، مثلاً از طریق تلفن، الفاظ توهین‎آمیز را می‌شنود یا از طریق ارتباط اینترنتی حرکات توهین‎آمیز را مشاهده کند کفایت می‌‌کند.

توهین

جرم ، توهین مطلق است

برای وقوع جرم توهین نیاز به عمل خاصی مثلا آزار دادن شخص نیست و به محض اینکه به کسی اهانت شود جرم توهین اتفاق می‎افتد. به عبارتی اگر مخاطب روحیه بالایی هم داشته باشد، و حتی اگر عملاً از توهین ناراحت نشود باز هم مجازات فحاشی ، به صرف ناپسند بودن رفتار مرتکب از نظر عرف، محقق شده است.

گاهی ممکن است گفتار و رفتار توهین‎آمیز کسی نسبت به دیگری به‌ گونه‌ای باشد که به جای آنکه صرفاً موجب تحریف شخصیت و تحقیر او شود ارتکاب عمل مجرمانه‌ای را به‌طور صریح به وی نسبت دهد.این نوع گفتار و رفتار موجب تشدید مجازات مرتکب خواهد شد.

بیشتر ببینید در نکات حقوقی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.