خانه سلامتی پرخوری واقعا” دردسر ساز است

همه چیز درباره اختلال پرخوری

پرخوری واقعا” دردسر ساز است

۱۶
5
275
فقط 2 درصد مردم دنیا گرفتار پرخوری هستند! پرخوری اختلال است و باید آن را جدی بگیرید.
اختلال پرخوری

آیا می‌دانید زیاد خوردن که در اصطلاح پزشکی اختلال پرخوری نامیده می‌شود نوعی بیماری است؟ با مجله سلامتی پیام دلتا همراه باشید تا همه چیز درباره اختلال پرخوری را با هم مرور کنیم.

اختلال پرخوری

اختلال پرخوری  عموماً در دوران نوجوانی و در اوایل ۲۰ سالگی بروز پیدا می‌کند. البته در هر سن دیگری نیز می‌تواند رخ دهد. اختلال پرخوری نوعی بیماری مزمن است که می‌تواند سال‌ها ادامه داشته باشد. مثل تمام اختلالات خوردن دیگر، این مشکل در زنان بیشتر بروز می‌کند. هرچند در بین مردان نیز یکی از عمومی‌ترین اختلالات خوردن، پرخوری است.

وقتی به اختلال پرخوری مبتلا هستید، در مدت کوتاهی، بیشتر از حد معمول غذا مصرف می‌کنید. این بیماری همراه با پریشانی و عدم کنترل رفتار است.

اختلال پرخوری

نشانه‌های اختلال پرخوری

  • افزایش سرعت غذا خوردن نسبت به حالت معمولی
  • مصرف غذا تا جایی که به‌خاطر پر بودن، حس خوبی نداشته باشید
  • مصرف مقدار زیاد مواد غذایی بدون اینکه حس گرسنگی به سراغ‌مان بیاید
  • تنها غذا خوردن به این خاطر که حس خجالت و شرمندگی می‌کنیم
  • احساس گناه کردن و تنفر از خود

افراد مبتلا به اختلال پرخوری اغلب به‌خاطر پرخوری، افزایش وزن و عدم تناسب اندام، بسیار غمگین و پریشان هستند.

اختلال پرخوری

علل بروز اختلال پرخوری چیست؟

علل وقوع آن کاملاً مشخص نیست، اما مجموعه‌ای از عوامل وجود دارند که ریسک ابتلا را بالاتر می‌برند.

ژنتیک: افراد مبتلا به اختلال پرخوری به هورمون دوپامین حساس هستند. این هورمون مسئول حس لذت و خوشی است. دلایل زیادی وجود دارد که این بیماری ارثی باشد.

جنسیت: این بیماری در بین زنان بیشتر از مردان رخ می‌دهد. در آمریکا ۳٫۶ درصد زنان در بخشی از زندگی خود دچار این اختلال می‌شوند. این آمار در میان مردان ۲ درصد است.

اختلال پرخوری

تغییرات درون مغز: نشانه‌هایی وجود دارد که نشان می‌دهند افراد مبتلا به اختلال پرخوری، شاهد تغییر در ساختار مغزی خود هستند که باعث مصرف بیشتر مواد غذایی و کاهش میزان کنترل بر رفتار می‌شود.

اندازه‌ی بدن: تقریبا ۵۰ درصد از افراد مبتلا به اختلال پرخوری، چاق هستند و ۲۵ تا ۵۰ درصد آنها برای کاهش وزن به‌ انجام جراحی روی می‌آورند. مشکل وزن بالا، می‌تواند هم علت وقوع و هم یکی از نتایج اختلال پرخوری باشد.

تصویر از بدن: بیمار مبتلا به این عارضه، از خود تصویری بسیار منفی در ذهن دارد. عدم رضایت از بدن، رژیم گرفتن و پرخوری، همه سبب توسعه‌ی بیشتر این بیماری می‌شوند.

پرخوری کردن: افرادی که دارای سابقه‌ی پرخوری هستند، جزء اولین نفراتی هستند که در خطر ابتلا قرار می‌گیرند. این نوع پرخوری‌ها شامل پرخوری‌های دوران کودکی و نوجوانی نیز می‌شود.

اختلال پرخوری

آسیب‌های عاطفی: وقوع حوادث استرس‌زایی مثل تجاوز، مرگ و جدایی از اعضای خانواده یا تصادف می‌توانند از عوامل بروز این مشکل باشند. تحت آزار قرار گرفتن در دوران کودکی نیز می‌تواند یک عامل باشد.

سایر شرایط روان‌شناختی: تقریباً ۸۰ درصد از مبتلایان به این عارضه، حداقل به یکی از اختلالات روان‌شناختی دچار بوده‌اند؛ برای مثال فوبیا، افسردگی، اختلال ترس پس از حادثه (PTSD)، اختلال دو قطبی، استرس و سوء‌مصرف مواد مخدر.

اختلال پرخوری می‌تواند بر اثر استرس، رژیم گرفتن، احساسات منفی مربوط به وزن یا شکل بدن، در دسترس بودن غذا یا خستگی تحریک شود.

اختلال پرخوری

خطرات اختلال پرخوری

اختلال پرخوری می‌تواند باعث خطرات جسمی، احساسی و اجتماعی شود. ۵۰ درصد از افراد مبتلا به این عارضه، دچار چاقی هستند. هرچند خود این عارضه نیز عامل ریسک مستقلی در ابتلا به چاقی و اضافه وزن است. این اختلال باعث افزایش مصرف کالری می‌شود.

چاقی نیز باعث افزایش ریسک بیماری قلبی، سکته، دیابت نوع ۲ و سرطان می‌شود. مطالعات نشان می‌دهند که افراد مبتلا به این عارضه، نسبت به افراد هم وزن خود که دچار اختلال پرخوری نیستند، از ریسک بالاتری برای مبتلا شدن به این بیماری‌ها برخوردارند.

سایر خطرات

سایر خطرات این بیماری شامل اختلال خواب، درد‌های مزمن، آسم و سندرم روده‌ی تحریک‌پذیر است. در زنان شرایطی مثل مشکلات باروری، عوارض حاملگی و افزایش ریسک ابتلا به سندرم تخمدان پلی‌کیستیک نیز وجود دارد.

افراد مبتلا به اختلال پرخوری، شاهد کاهش توانایی‌های اجتماعی خود هستند. در ۱۳ درصد از افراد مبتلا، این عارضه تا مرز ناتوانی کامل پیش می‌رود.

از طرفی، افراد مبتلا به این عارضه، کیفیت زندگی بدی دارند و احتمال بستری شدن‌شان در مقایسه با دیگران بسیار بیشتر است. البته راه‌های درمانی نیز برای این عارضه وجود دارد.

درمان اختلال پرخوری

روان‌درمانی برای فرد مبتلا، بسته به علت بیماری، سختی آن و اهداف هر فرد متفاوت است.

درمان شناختی رفتاری

این درمان بر تحلیل روابط بین افکار منفی، احساسات و رفتارهای مرتبط با خوردن، تصویر بدن و وزن متمرکز است.

وقتی دلیل احساسات منفی و الگوی آنها مشخص شد، استراتژی درمانی برای کمک به تغییر فرد، شکل خواهد گرفت.

درمان‌های شناختی رفتاری اغلب بهترین نتایج را از خود نشان می‌دهند. درمان شناختی رفتاری توسط خود شخص بیمار نیز ممکن است.

در این روش، بیمار به کمک راهنما اقدام به کار بر افکار خودش می‌کند. البته فرد باید برای تعیین اهدافش در برخی از جلسات روان‌درمانی شرکت کند.

این روش درمانی ارزان‌تر و قابل‌دسترس است. شما می‌توانید وب‌سایت‌ها و اپلیکیشن‌های زیادی را پیدا کنید که این آموزش‌ها را در اختیار شما قرار می‌دهند.

روان‌درمانی بین فردی

ایده‌ی این روش درمانی این است که پرخوری، مکانیزمی دفاعی برای مواجه با مشکلات شخصی است. مشکلاتی مانند غم، روابط، کشمکش‌ها، تغییرات زیاد در زندگی یا مشکلات اجتماعی.

هدف این است که مشکلات خاصی را که به رفتارهای منفی پرخوری ربط دارند، پیدا کنیم. بعد با تغییرات سازنده، آنها را طی ۱۲ تا ۱۶ هفته برطرف کنیم.

روان‌درمانی دیالکتیکی

این روش درمانی، پرخوری را نوعی واکنش احساسی به تجارب منفی می‌داند که فرد هیچ روشی را برای مواجهه با آنها در اختیار ندارد.

این روش درمانی به افراد یاد می‌دهد که واکنش‌های احساسی خود را کنترل کنند تا بتوانند در شرایط استرس‌زایی که روزانه با آن مواجه می‌شوند، مکانیسم دفاعی مفیدی داشته باشند.

جلسات درمانی کاهش وزن

هدف جلسات رفتار درمانی کاهش وزن، کمک به افراد برای کاهش وزن است. این روش با بهبود تصویر شخصی و اعتمادبه‌نفس فرد به کاهش وزن کمک می‌کند.

هدف این است تا به‌‌صورت تدریجی تغییرات خوبی را در سبک زندگی فرد، رژیم غذایی و ورزش کردن او ایجاد کنیم. در این روش، میزان غذای مصرفی و افکار فرد درمورد غذا، درطول روز ثبت می‌شود. هدف این است تا هفته‌ای نیم کیلو کاهش وزن داشته باشیم.

 دارودرمانی

چندین نوع دارو درمانی وجود دارد که به درمان اختلال پرخوری کمک می‌کنند و معمولا ارزان‌تر و سریع‌تر از روش‌های درمانی سنتی هستند. با این حال هیچ دارویی به اندازه‌ی روان‌درمانی رفتاری موثر نیست.

بیشتر ببینید در سلامتی

۱۶ دیدگاه

  1. پویان

    ۲۳ مرداد، ۱۳۹۸ در ۱:۰۶ ب.ظ

    سپاس از ارائه این مطلب

    پاسخ

  2. احمدی

    ۲۳ مرداد، ۱۳۹۸ در ۱۲:۵۱ ب.ظ

    توصیه نمی شه

    پاسخ

  3. بزرگی

    ۲۳ مرداد، ۱۳۹۸ در ۱۲:۵۰ ب.ظ

    پرخوری باعث می شه لذت و طعم اون خوردنی از بین بره

    پاسخ

  4. فتحی

    ۲۳ مرداد، ۱۳۹۸ در ۱۰:۴۹ ق.ظ

    پر خوری مناسب نیست

    پاسخ

  5. سیامک مودت

    ۲۳ مرداد، ۱۳۹۸ در ۱۰:۲۶ ق.ظ

    چقدر آموزنده

    پاسخ

  6. بهلولی

    ۲۳ مرداد، ۱۳۹۸ در ۹:۴۶ ق.ظ

    بسیار مفید بود. ممنون

    پاسخ

  7. نامجو

    ۲۳ مرداد، ۱۳۹۸ در ۹:۳۳ ق.ظ

    اموزنده بود

    پاسخ

  8. بردیا

    ۲۳ مرداد، ۱۳۹۸ در ۹:۳۲ ق.ظ

    بهتریت لذت دنیا غذا خوردنه

    پاسخ

  9. سلیمی

    ۲۳ مرداد، ۱۳۹۸ در ۹:۱۷ ق.ظ

    ولی بهترین لذت دنیا غذا خوردن است

    پاسخ

  10. یوسفی

    ۲۳ مرداد، ۱۳۹۸ در ۹:۰۸ ق.ظ

    خیلی خوب بود

    پاسخ

  11. فرهاد کرمی

    ۲۳ مرداد، ۱۳۹۸ در ۸:۲۷ ق.ظ

  12. سعدی

    ۲۳ مرداد، ۱۳۹۸ در ۸:۲۴ ق.ظ

    کاملا درسته
    پرخوری یا همون افراط وتفریط، در تمامی مواردومسایل زبان آور است.

    پاسخ

  13. رحیمی

    ۲۳ مرداد، ۱۳۹۸ در ۷:۳۳ ق.ظ

    مطالبی مفیدی داشتید

    پاسخ

  14. مهران

    ۲۲ مرداد، ۱۳۹۸ در ۱۰:۳۴ ب.ظ

    چقدر جالب بود این مطلب

    پاسخ

  15. بیگدلی

    ۲۲ مرداد، ۱۳۹۸ در ۹:۵۰ ب.ظ

    مشکل خیلییییی از مردم

    پاسخ

  16. هوشمند

    ۲۲ مرداد، ۱۳۹۸ در ۸:۴۲ ب.ظ

    مطلب جالبی بود

    پاسخ

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.